1 دقیقه خواندن
04 Aug
04Aug

‏پیکارهای گستردە اجتماعی در راە نان،کار، آزادی


‏۱_در پنجاهمین روز اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپە، با موجی از اعتصابات سراسری در پارس جنوبی، پتروشیمی کنگان، ماشین سازی هپکو و پالایشگاە جیفر و رانندگان اتوبوس درون شهری ارومیە، پیکارهای اجتماعی در ایران جهش نوینی یافت.


‏۲_ طی این روزها تجمعات اعتراضی گوناگونی برگزار شدە است. کارگران شرکت کنتورسازی قزوین و شرکت هپکو اراک، جمعی از اخراجی های اجرائیات شهرداری اهواز، کارگران شهرداری مریوان، کارگران پتروشیمی کنگان و  پیمانکارهای فاز ۲۲ و ۲٤ پارس جنوبی و... تجمع اعتراضی برپا کردند.


‏۳_جنبش گستردە دیماە ۹٦ که ۱٦٠ شهر را در برگرفت و حکام اسلامی را به لرزە انداخت، سپس آبانماە ۹۸ هرچند وسعت و دامنە دیماە را نداشت، اما با توان و صلابت درخور توجهی توازن قوا میان مردم و جنبش های اعتراضی و حاکمیت را به طرز برجستەای به نفع اولی ها تغییر داد.


‏٤_از دی ۹٦ با قیام و شور و هیجان کم سابقە و سپس تکرار پر طنین در آبان، نشان از التهابات سیاسی، از ارادە برای تغییر، از تصمیم برای زدودن فلاکت تحمیلی رژیم اسلامی بر جامعەای ۸٠ میلیونی است. این که جامعە از جمهوری اسلامی رویگردان شدە، نه تحلیل که واقعیتی مسلم است.


‏٥_طی دو سال گذشتە، نشانی از فروکش التهابات سیاسی و ارادە و خواست مردمی برای تغییر نیست که شاهد رشد کیفی و گستردگی آن هستیم. فواصل اعتصابات و اعتراضات کمتر شدە، همسویی جنبش های اجتماعی و هماهنگی صدها تشکل در شرایط پلیسی و سرکوب کاری است پر خطر و پر مهارت.


‏٦_از آبان که جمهوری اسلامی بسیار شدید به سرکوب قیام مردم پرداخت، تا کنون بحران درونی رژیم، فساد گستردە حکومتی، فرار ثروت های نجومی به خارج، ساقط کردن هواپیما ۱۷٠ نفرە، بی لیاقتی و ریا در مدیریت کرونا، اما علیە مردم وحشی و نامنعطف بیش از پیش نفرت میلیونی را علیە خود برانگیختە است.‏


۷_طی این مدت در منطقە و در دیپلماسی جهانی، جمهوری اسلامی جز رسوایی و به دریوزگی افتادن و دست بدست شدن در میان قدرت های منطقە با وجود اختصاص دەها میلیارد دلار و نه فقط سهم ناچیز که بیرون راندن تدریجی اش از عراق و لبنان را دارد به خورد لشکر حزب اللە می دهد.


‏۸_جمهوری اسلامی اما پل های پشت سرش را نابود کردە است. جنگ و موشک و نمایش مضحکانە "قدرت" نظامی که تمسخر رسانەهای جهان را به خود اختصاص دادە مفری برای نجات خود می داند. راە دیگری ندارد. نوشیدن هیچ جام زهری راەنجاتش نیست. توانش را بر سرکوب و جنایت در داخل و زبونی در خارج گذاشتە است.


‏۹_جنبش های اجتماعی کارگران و محروم ترین اقشار جامعە اما با صلابت و اتحاد و مطالبات روش در حال رشد و ارتقا است. فضای حاکم بر جامعە شور و تکان های اجتماعی، ظهور مجدد انقلاب و ضرورت دگرگونی و فریادهای برخواستە از گلوی میلیون ها کارگر و زحمتکش و زنان ستمدیدە و ملل سرکوب شدە است.


‏۱٠_پس از ٥٠ روز اعتصاب نیشکر هفت تپە به هم پیوند خوردن دەها اعتصاب دیگر در مراکز کارگری و گسترش روزانە آن که با حمایت موثر دیگر اقشار جامعە روبرو گشت، بیش از هر زمان جنبش اجتماعی کارگران و محروم ترین لایەهای جامعە را به ستون فقرات جنبش عظیم درهم پیچیدن 

جمهوری اسلامی بدل کردە است.


رضا کعبی